Thosaíomar an eachtra seo go Loch Cárthaí ar ár ngluaisrothair i dTrá Lí agus rinneamar ár gcéad stad i gcaifé beag i gCill Orglan – ach fillfidh mé ar sin i gceann tamaill.
Tá cáil ar Chill Orglan mar bhaile Féile an Phoic, an fhéile sráide is sine in Éirinn.
Seo mar a oibríonn sí: téann fear isteach sna sléibhte chun gabhar fiáin fireann a ghabháil. Tugtar an gabhar isteach go lár an bhaile, áit a gcorónaíonn cailín óg ó bhunscoil áitiúil é mar Rí na bPoc.
Sna blianta a chuaigh thart, cuireadh Rí na bPoc i gcliamhán ard sa chearnóg ar feadh trí lá. Sa lá atá inniu ann, ní chaitear ach trí huaire an chloig ann aige sula scaoiltear ar ais sna sléibhte é – agus bíonn cuma sásta air ag filleadh.
Anois ar ais chuig an gcaifé.
Agus mé féin agus mo chara, Ger, ag plé an bhealaigh is fearr chuig Loch Cárthaí (Caragh Lake), mhol fear áitiúil bealach cúnga atá níos giorra ón mbaile go dtí an loch dúinn.
Níor luaigh sé, áfach, go raibh dromchla an bhóthair uafásach – lán le poill móra.
Dá bhfeicfeadh duine ar bith sinn ag luascadh ó thaobh go taobh, shílfidís go rabhamar ar meisce. Ach ansin, d’oscail an bóthar go tobann, agus tháinig na Cruacha Dubha (Macgillycuddy’s Reeks) le feiceáil os ár gcomhair.
Bhí an drochbhóthar tuillte go maith nuair a shroicheamar an loch. Tá Loch Cárthaí i bhfad níos mó ná mar a shamhlaigh mé riamh.
Ar cheann de na laethanta grianmhara annamh i gCiarraí, bhí an t-uisce ag lonrú mar ghealach ghorm sa ghrian.
Is loch úr é a cruthaíodh nuair a damáladh Abhainn Chárthaí, agus tá cáil air mar áit iontach le haghaidh iascaireacht bradán.
Tá na bóithre timpeall an locha thar a bheith cúnga agus casta – rud a chuireann leis an dúshlán agus an spraoi.
Caithfidh tú a bheith aireach, mar is minic a bhíonn ort dul i leataobh chun carr a ligean thairais.
Agus muid ar ghluaisrothair, ní féidir liom a shamhlú conas a rachaidh dhá charr thar a chéile ann. Cé go moillíonn sé an turas, tugann sé deis duit taitneamh a bhaint as na radhairc áille.
Tá Loch Cárthaí dochreidte. Tá sé níos fairsinge ná mar a cheapfá, agus tá an tírdhreach timpeall air gan sárú. Níl ach dornán tithe ann, rud a chuireann le síocháin an cheantair.
Tá an loch aitheanta mar Limistéar Speisialta Caomhnaithe toisc gur aimsíodh an Seilide Ciarraí ann – cineál annamh a bhíonn le fáil in Éirinn amháin.
Ó na 1970idí, tá rialacha tógála an-dian i bhfeidhm, rud a chiallaíonn go ndíoltar na tithe beaga timpeall Loch Cárthaí ar phraghsanna os cionn €1 milliún.
Ag roinnt pointí, ritheann an bóthar díreach taobh leis an loch – uaireanta níl ach cúpla troigh idir an t-uisce agus an bóthar.
Dar liom, sháródh sé fiú na lochanna is cáiliúla san Eilvéis mar gheall ar an gar a bhíonn agat don uisce agus tú ag tiomáint.
Chonaiceamar fíorbheagán carranna timpeall an locha, agus ní bhfuaireamar ach triúr coisithe ar an mbealach. Tá sé dochreidte dom conas a d’éalaigh seoid mar seo ó shúile an phobail go dtí seo.
Ag deireadh an turais, sroicheann tú droichead cloch álainn faoi a ritheann Abhainn Chárthaí, a bheathaíonn an loch.
Tá suaimhneas agus áilleacht le brath sa cheantar seo timpeall Loch Cárthaí. Cé go raibh a fhios agam le blianta go raibh an loch ann, níor thug mé cuairt cheart air riamh roimhe seo – ach anois, tá mé cinnte go dtiocfaidh mé ar ais.
Níor cheart turas timpeall Loch Cárthaí a dhéanamh i gcarr. Ní dhéanann sé an ceart dó.
Le gluaisrothar, is taithí phearsanta, dhian agus draíochtúil atá ann – fíor-shaibhris nádúrtha i gCiarraí atá fós faoi cheilt.
• Más mian leat ríomhphost (email) a fháil leis na scéalta Gaeilge is fearr ar ExtraG.ie, ó Luan go hAoine, seol an focal ‘Tá’ chuig joeextragdotie@gmail.com
• Más mian leat tuilleadh eolais a fháil faoi conas do chuid Gaeilge a fheabhsú is féidir dul chuig Conradh na Gaeilge agus Foras na Gaeilge.
• Tá athbheochan na Gaeilge ar siúl faoi láthair, ar mhaith leat páirt a ghlacadh. Léigh beagán Gaeilge gach lá ar Extrag.ie
Bí ar an gcéad duine a léann an Nuacht is déanaí i nGaeilge, leis an gclúdach is fearr ar chúrsaí reatha, Siamsaíocht bhríomhar agus Spórt.
