‘Chaill mé leath mo chuid fola’ – deir Graham Norton gur athraigh a shaol nuair a sánadh (stabbed) é

09/01/2024

D’fhiafraigh altra (nurse) de Graham an raibh sé ag iarraidh dul i dteagmháil le duine ar bith agus d’fhiafraigh Graham di an raibh sé chun bás a fháil

Tá sé tugtha le fios ag Graham Norton gur athraigh sé a shaol chun feabhais nuair a beagnach fuair sé bás tar éis dó a bheith saithe (stabbed).

Bhí sé ag siúl abhaile i Kilburn in iarthuaisceart Londain i 1989 nuair a ionsaíodh (attacked) é.

Dúirt Graham nár thuig sé ar dtús go raibh sé sáfa sa bhrollach mar go raibh an aidréanailín tar éis an phian a cheilt.

Deir Graham gur chabhraigh an taithí lena shaol a athrú chun feabhais
Deir Graham gur chabhraigh an taithí lena shaol a athrú chun feabhais

Ach nuair a chonaic sé an méid fola a bhí á chailleadh aige, bhí a fhios aige go raibh sé dáiríre. Bhí an oiread sin faitíos air gur ghuigh sé ar strainséir  greim a choinneáil ar a lámh mar níor theastaigh uaidh bás a fháil leis féin.

Is dócha gur shábháil lánúin scothaosta (elderly couple) a bhí ag dul thart a shaol nuair a ghlaoigh siad ar otharcharr (ambulance).

Deir Graham, a bhí ina mhac léinn drámaíochta ina 20idí ag an am, gur chabhraigh an taithí lena shaol a athrú chun feabhais.

Tá Graham 60 bliain d’aois anois agus fiafraíodh de cad é an t-eispéireas ba mheasa ina shaol, agus d’fhreagair sé:

‘Nuair a sánadh mé i 1989. Chaill mé leath mo chuid fola.

‘Is cuimhin liom an droch-mhóimint – mar nuair a tharlaíonn sé, níl ann ach tráma –  ach ansin an mhaidin in a dhiaidh bhí mé sa bharda ospidéil agus is cuimhin liom tháinig altra chugam agus dúirt sí, “An bhfuil tú ag iarraidh orainn dul i dteagmháil le duine ar bith? Ar mhaith leat go ndéanfaimid teagmháil le do thuismitheoirí?”

Dúirt Graham leis an Telegraph : ‘I mo cheann, bhí mé ag smaoineamh, “Bhuel, níor mhaith liom a go mbeadh mo thuismitheoirí buartha ach mar an gcéanna, má tá mé chun bás a fháil, is dócha gur mhaith leo teacht chun slán a fhágáil liom. Bheadh fearg orthu mura ndéarfainn leo.”

Bhí an oiread sin faitíos air gur ghuigh sé ar strainséir  greim a choinneáil ar a lámh mar níor theastaigh uaidh bás a fháil leis féin
Bhí an oiread sin faitíos air gur ghuigh sé ar strainséir  greim a choinneáil ar a lámh mar níor theastaigh uaidh bás a fháil leis féin

‘Mar sin dúirt mé leis an altra, “An bhfuil mé chun bás a fháil?” Agus dúirt sí, “Erm… l” Agus dúirt mé, “Ná thóg ‘pause’. Ní hé seo an áit le ‘pause’. Tá sé seo tromchúiseach go leor.”

‘Bhí sin go dona. Ach is é an rud dearfach a bhí ann is dócha go raibh mé i mo 20idí. Bhí mé ag dul isteach sa tríú bliain i scoil drámaíochta.

‘Bhí go leor daoine ag caoineadh agus ag rith isteach i leithris agus dúnadh na doirse.

‘Agus bhí mé i mo shuí ansin ag dul, “Tá mé beo. Tá mé go maith.” Mar sin, ar bhealach, d’athraigh sé mo shaol chun feabhais.’

Dúirt Graham, áfach, go ndearna a bhuachaill ag an am sin é a dhumpáil an lá dár gcionn, rud nach raibh an ‘most tactful piece of timing’.


Scéalta ExtraG.ie ó Luan go hAoine

• Más mian leat ríomhphost (email) a fháil leis na scéalta is fearr ar ExtraG.ie, ó Luan go hAoine, seol an focal ‘Tá’ chuig joeextragdotie@gmail.com

• Más mian leat tuilleadh eolais a fháil faoi conas do chuid Gaeilge a fheabhsú is féidir dul chuig Conradh na Gaeilge agus Foras na Gaeilge.

Comhroinn Anois

You might also like ...

© 2021 – 2024 Extra.ie | DMG Media
exit-upcrosschevron-down linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram