Is i dteaghlach nua-aimseartha neamhghnách a d’fhás Sophie La Touche, tionchaire, fiontraí agus podchraoltóir.
‘Tá beirt deirfiúr agus deartháir amháin agam – cé go measaim iad mar shiblíní iomlána, tá máithreacha agus athair éagsúla againn,’ a deir sí.
Is as Luimneach í Sophie agus d’fhreastail sí ar Castletroy College. Le déanaí, thug a múinteoir mata cuireadh di filleadh chun labhairt le daltaí faoina saol tar éis na scoile, mar chuid de ‘seachtain bhróid’.
D’inis Sophie faoina gairm agus faoina taithí ag teacht amach ag aois 31, rud a thug misneach di glacadh lena saol agus dúshlán a thabhairt dá steiréitíopaí féin.
‘Ba mhaith liom go mbeadh ionadaíocht den chineál sin agam ar scoil, b’fhéidir go mbeadh a fhios agam mo ghnéasacht níos luaithe ná ag 31.
‘Mar gheall ar steiréitíopaí, cheap mé go raibh cuma áirithe ar leispiaigh – gruaig ghearr, tatúnna, géin (jeans) agus léinte. Ní fhaca mé riamh ionadaíocht do leispiaigh bhaininscneach agus mé ag fás aníos.’
Bhí buachaillí aici agus í óg, ach deir sí go bhfuil caidreamh leispiach ‘an-éagsúil’.
‘Is breá liom gach rud faoi bheith i mo leispiach, i bhfad níos mó ná a bheith díreach. Nuair a cheap mé go raibh mé díreach, cheap mé nach raibh mé ag iarraidh páistí ná pósadh – ach i ndáiríre ní raibh mé ag iarraidh na rudaí sin a dhéanamh le fear.’
Tá Sophie anois sásta lena cailín agus lán le pleananna don todhchaí.
‘Ní féidir liom fanacht go dtí an lá a bpósfaidh mé agus b’fhéidir go mbeidh páistí agam. Táim ag fuarú mo chuid ubh i mí Eanáir agus táim ag súil le saol a thógáil i gcaidreamh leispiach.’
Bhí sé deacair di díriú ar scoil, ach bhí sí i gcónaí díograiseach agus ní raibh eagla uirthi riamh a iarraidh ar a raibh uaithi.
Ó bhí sí 7 nó 8, bhailigh sí gloiní i dteach tábhairne i nGarraí Cheann Eithne agus d’iarr sí ar an mbean tábhairne a ‘tuarastal’.
Bhí a chéad phost páirtaimseartha aici ag aois 12, ag ní na gruaige i siopa gruaige áitiúil, agus d’oibrigh sí ina dhiaidh sin i ngníomhaireacht grianghrafadóireachta a deirféar.
Ansin tháinig Brown Thomas, áit ar thosaigh sí i smideadh agus faisin.
‘Bhí mé i gcónaí ag obair, ag bualadh le daoine, ag forbairt scileanna sóisialta agus ag tuilleamh airgid le héadaí agus smideadh a cheannach. Ba é sin mo bhealach cruthaitheach.’
Bhí tionchar ag a hathair, a ‘chaitheann go néata gach lá’, ar a stíl.
‘Ciallaíonn faisin gach rud dom, ní ó thaobh mórchúis (vanity) de, ach ó thaobh léirithe de. Tá mé cuartha 14-16 agus is breá liom conas is féidir liom léirithe a chruthú le héadaí chun muinín a thabhairt dom,’ a deir sí.
D’fhill sí ar an oideachas ina fichidí agus rinne sí staidéar ar mhargaíocht, ach tá sí anois ag déanamh céim san IS (AI).
‘Cuimhnigh ar mo chuid focal, is í an IS an réabhlóid thionsclaíoch nua. Athróidh sí gach rud a dhéanaimid.’
Maidir lena láithreacht ar líne, deir Sophie gur tharla sí mar thionchaire ‘de thaisme’. Bhí podchraoladh aici ar feadh cúpla bliain darb ainm Fur Coat No Nickers, agus thosaigh daoine ag leanúint a leathanach uaidh sin.
‘Is caitheamh aimsire dom é, ní rud a dhéanaim go gníomhach le fás. Níor mhaith liom riamh go mbeadh sé mar phost dom. Má chuireann tú luach airgid ar rud mar sin, cailltear an bharántúlacht.’
Admhaíonn Sophie go mbeadh fonn uirthi níos mó teilifíse a dhéanamh. Bhí sí ar chlár dhátú Pulling with my Parents i 2019, le máthair agus seanmháthair aici, agus bhí sí an-chompordach ar an scáileán.
In ainneoin a muiníne, ní raibh Sophie i gcónaí compordach ina craiceann féin – tar éis greim madra ag aois 2 a d’fhág scar infheicthe ar a aghaidh.
‘Bhí sé ina mhadra comharsan agus bhí grá agam dó. Bhí a chluas tinn lá amháin agus nuair a thug mé barróg dó, ghoill mé ar a chluas agus d’ionsaigh sé mé.
‘Fuair mé 60 fuáil ar m’aghaidh. Ar scoil tugadh ‘Scarface’ orm, rud a bhí mailíseach. Rinne mé máinliacht athchóirithe ag 16, ach níor chuidigh sé leis sin.
‘Ach i ndáiríre, thug sé níos mó deiseanna dom.
‘Chuala mé ráiteas uair amháin: “Is tatúnna iad coilm le scéalta níos fearr”, agus thaitin sé go mór liom.’
Tá gach feisteas ó Walk-In Wardrobe lámhtha ar láthair ag The Glass House, Point Village. Grianghrafadóireacht le EB Photography. Gruaig le Jessica Dowdall. Smideadh le Erin Burke.
• Más mian leat ríomhphost (email) a fháil leis na scéalta Gaeilge is fearr ar ExtraG.ie, ó Luan go hAoine, seol an focal ‘Tá’ chuig joeextragdotie@gmail.com
• Más mian leat tuilleadh eolais a fháil faoi conas do chuid Gaeilge a fheabhsú is féidir dul chuig Conradh na Gaeilge agus Foras na Gaeilge.
• Tá athbheochan na Gaeilge ar siúl faoi láthair, ar mhaith leat páirt a ghlacadh. Léigh beagán Gaeilge gach lá ar Extrag.ie
Bí ar an gcéad duine a léann an Nuacht is déanaí i nGaeilge, leis an gclúdach is fearr ar chúrsaí reatha, Siamsaíocht bhríomhar agus Spórt.
